Stadiger, beter

Die jaar het afgeskop soos wat jaar moet afskop: met ʼn gewoel en ʼn gedruis. Die eerste kwartaal en alle eerstes is verby, ek is in rat, in voeling en in ritme. Maar tog voel dit of ek stilstaan en alles in ʼn stadiger spoed om my beleef. Dit voel of ek na ʼn groot…

My storie

Baie dae sit en wonder ek wat is my storie as dinge nie so glashelder lyk nie. As ek deur dowwe lense kyk na alles om my, vervaag die duidelike buitelyne en word dit vervang met hoekoms. So baie keer maak ek lysies van wat ek wil doen en hoe ek dinge gedoen wil hê,…

Stilte…eers bietjie later

Stil oomblikke is skaars, ek wens vir stilte. Net ʼn oop spasie waar ek my eie gedagtes kan hoor en waar dit nie gevul word met wat ander om my wil hê nie. Toe ek weer vandag so sit en wens vir ʼn rustige tydjie, nadat ek op gaar pampoen gegly het, met Hennie en…

Mooi nooi

Ons familie chat op WhatsApp is ʼn heerlike plek. Dis niggies en tannies uit die Kalahari, Pretoria, Springs, Upington en natuurlik ons nimlike Derick in die Kaap wat nie kan uit mis op ʼn geselsie nie. Boererate vir skete, resepte vir ʼn maklike ding om vinnig te maak vir aandete, begeerlike koeke, handwerk en tuinmaak…

Legendes word gebore

Gister, 17 jaar terug, is ons ouma Pien hemel toe. Sy het die paadjie geloop wat ons almal moet loop, waar baie ander oumas en oupas al reeds gewag het om haar te verwelkom. Toe ek vroegoggend my oë oopmaak het die family chat reeds gegons oor herinneringe van ouma Pien. Die een onthou haar…

Die swemkompetisie

My ma het iewers in haar twintigs ʼn nare ondervinding met water gehad. ʼn Paar vriende het gaan swem by Walvisbaai en sy was maar skrikkerig, want die see is mos nie mens se maat nie. Toe sy later inbeweeg en begin mak raak vir die golwe, het ʼn brander haar platgetrek. Met elke opkom…

‘n Kantnota vir my seuns

Die jaar is besig om sy laaste paar asems uit te blaas en dit kom veral voor in ʼn onverwagse hittevlaag, hande wat nie weet waar om te vat en te los nie en ʼn kop wat draai en saggies begin slapies aftel vir Kersfees. Dit is mos sosiaal aanvaarbaar om ʼn mens se Kersboom…

Tyd om oor te gee

Op die oog af lyk ek dalk of ek geen beheer het nie, maar ek het tot ʼn mate en dit laat voel my veilig. Vreemd dat grootmense ook die behoefte het om geborge en veilig te voel, maar dis maar soos my kop werk. Om lysies te maak gee struktuur, struktuur is die boustene…

Wat van môre?

Toe ek in 2013 gehoor het ons verwag ʼn seuntjie, het ek en Abrie albei aangeneem dit gaan ʼn rowwe affêre wees. Vuil rugbytruie, vuil gesigte, klomp seuntjies wat kom speel en mekaar beetkry op die gras en kragte meet. Ons is nie juis sportief nie en het maar besluit as die kind in sport…

‘n Haas, ‘n kat en Ben

Ek het Sondagaand voor badtyd so gewens vir ʼn rukkie stilte. Ek wou myself in die middel van die chaos toemaak in ʼn kokon en net onsigbaar wees. Die geluide en vrae het my tenk vir die dag vol gemaak en ek sit en hou die tyd dop om die rawe te gaan bad. Ben…