Bome dra sokkies

Die dat ons almal nog op hok sit en elkeen die besluit moet neem of hy soveel as moontlik varkies in sy kraal wil hê, of almal in gelid wil laat marsjeer, is ek een van die wat maar die hekkie oopgemaak het dat almal net die vlaktes in moet hardloop en vry wees. Aanvanklik…

Ons raak weer klein

Ek sal nou nie myself kroon as ʼn dapper muis nie. Ek was van kleins af bang vir enige ding wat bietjie bo my vuurmaakplek lyk. Ek onthou een van die eerste dinge wat vir my vreesaanjaend gelyk het, was die duikplank tydens swemlesse. Die kinders wat net wil leer oorleef in die water het…

Seer

Die afgelope ruk is ek meer bewus van mense om my wat seer het. Almal se seer is anders verpak en onder verskillende lae skuil daar ʼn stuk vrot ding, hoe langer hy lê en broei en nie lig kry nie, hoe meer lae groei oor hom en hoe seerder raak die seer. Ek het…

My dankie

Geen dag is net ʼn gewone dag nie en vandag was ook nie ʼn uitsondering nie. Met die opstaanslag mag die hele aksie van pap maak, kosblik pak en Covid-briefie regsit so bietjie voel soos iets wat vooraf geprogrammeer is, maar soos die res van die dag uitspeel, kom die dinge wat net eie is…

Dra dominees pajamas

Mense is net mense. Of hulle nou dink hulle is belangriker as ander, of hulle dien of nie. Ons almal is net mense. Ons val. Ons kry seer. Ons staan op. Ons lag. Ons onthou. Ons verlang. Ons droom. En om die heel beste uit hierdie tyd op aarde te neem, is om in dankbaarheid…

Die sewende dag

So op die vooraand van die nuwe week wat voor my lê, dink ek sommer terug aan die bedrywige week wat agter my lê. Dit was net sewe dae, nie veel in vergelyking met ʼn maand of selfs ʼn jaar nie. Die oomblikke wat nie deel vorm van mooi herinnering en in my onthou-blik hoort…

‘n Ode aan my krukke

Ek het bitter min chroniese klakouse in my lewe, ek kan net soveel keer simpatiseer met dieselfde ding tot ek later begin wonder na ʼn paar jaar, wanneer gaan Sus nou iets aan haar saligheid begin doen. As dit makliker is om heeltyd in sirkels in die sop te dryf, wil sy seker nie uit…

Tyd om oor te gee

Op die oog af lyk ek dalk of ek geen beheer het nie, maar ek het tot ʼn mate en dit laat voel my veilig. Vreemd dat grootmense ook die behoefte het om geborge en veilig te voel, maar dis maar soos my kop werk. Om lysies te maak gee struktuur, struktuur is die boustene…

Wat van môre?

Toe ek in 2013 gehoor het ons verwag ʼn seuntjie, het ek en Abrie albei aangeneem dit gaan ʼn rowwe affêre wees. Vuil rugbytruie, vuil gesigte, klomp seuntjies wat kom speel en mekaar beetkry op die gras en kragte meet. Ons is nie juis sportief nie en het maar besluit as die kind in sport…

‘n Haas, ‘n kat en Ben

Ek het Sondagaand voor badtyd so gewens vir ʼn rukkie stilte. Ek wou myself in die middel van die chaos toemaak in ʼn kokon en net onsigbaar wees. Die geluide en vrae het my tenk vir die dag vol gemaak en ek sit en hou die tyd dop om die rawe te gaan bad. Ben…

Die volgende dag

As kind, as my ma-hulle gou iewers gaan kuier het, en ek wou nie saam nie, het ek later eintlik so bietjie spyt begin kry. Ek het snaakse geluide begin hoor en my die gruwelikste goed begin verbeel. Alhoewel dit veilig was en die kombuisdeur altyd oop gestaan het, was ek vas oortuig dat iets…

Eendag lank, lank gelede…

Toe ek nog voor ʼn klas 10-jarige gesiggies gestaan het, het ek hulle altyd aangemoedig om nie ʼn storie met ‘Eendag lank, lank gelede’ te begin nie. Dit is hoe meeste van die stories in hul leesboeke begin het en ek wou hê hulle moes probeer wegbreek en iets nuuts probeer. Dit het maar ‘n…

As ek dom voel

Party mense dra ʼn tasbare kalmte saam met hulle rond en dis mooi om te sien. Hulle het berusting in alles wat met hulle gebeur, hulle aanvaar volkome dat ʼn onverwagse draai deel is van hul pad en dan is hulle nog flippen vriendelik ook. Ek is nie een van daardie mense nie. Ek hou…